وجود عشق، چقدر روی کار و یادگیری تاثیر داره؟
بعضی نیازها انقدر پایه‌ای هستن که حتی از نگاه روانشناسی هم به خوبی قابل توجیه نیستن! مثل عشق، علاقه و دلبستگی. آیا یه روانشناس میتونه دلیل بیاره که چرا به غذا خوردن نیاز داریم!؟ یه سری نیازها اینقدر پایه‌ای و زیستی‌ان. تو سطح بالاتر نمیشه براشون دلیل آورد!
وقتی عشق باشه، نه تنها دوپامین مغز میتونه تا ۲.۵ برابر بیشتر ترشح بشه، بلکه عملکرد سایر قسمت‌های مغز هم بهتر میشه. میتونه این مجموعه رو همزمان بالا ببره: انگیزه، امید، حس هدف، انرژی ذهنی، تحمل خستگی و …
بی‌جهت نیست که میگن پشت هر مرد موفقی زنی هست که بهش معنا و انگیزه داده.
اما هر رابطه و دلبستگی هم این انگیزه رو نمی‌ده. همه ما روابطی رو تجربه کردیم که زمین گیرمون کرده و به خاک سیاه نشونده! تو اون رابطه احساس عذاب کشیدیم و پُر واضحه که تنهایی بهتر از این مدل روابطه! خیلی از متاهل‌ها واقعاً دارن عذاب می‌کشن، ولی هزینه بیرون اومدن از رابطه براشون کم نیست و روز به روز هم پایین و پایین‌تر میرن.
من هم رابطۀ فرا سمی تجربه کردم، هم یه رابطۀ بی‌نظیری که سرشار از احترام و توجه بوده. یه خانم بسیار باشخصیت و محترم! به هیچ وجه نیاز نبود آدم خودش رو خُرد کنه تا تو این رابطه جا بشه. هرچند که بعداً در نهایت احترام راهمون از هم جدا شد، اما برای همیشه یه اثر به جا گذاشت: استانداردها رو انقدر بالا برد که میگم یا تنهایی، یا رابطه‌ای که حداقل اونقدر محترمانه باشه!
روزی تا ۱۶ ساعت مطالعه عمیق و با تمرکز، بدون خستگی، با انرژی بسیار بالا … یک دیدار دوباره، تمام روحیه انسان رو تازه می‌کرد و خستگی‌ها رو از بین می‌برد. اما وقتی اون عشق نیست، نمیشه روی هیچ چیزی عمیقاً تمرکز کرد! کسی که نیاز زیستی‌اش برطرف نشده باشه، حوصله نداره راجع به چیزهای والاتر فکر کنه! در نتیجه وقتی عشق میاد، یکباره می‌بینین که تمرکز، خلاقیت و دقت انسان چند برابر بیشتر میشه! مغز و قلب با همدیگه، هماهنگ میشن!
درسته رابطه و دلبستگی نیاز زیستیه، درسته وقتی عشق واقعی میاد، آدم از نظر انگیزه، تلاش و انرژی به سطح بالایی میرسه، ولی از طرفی هم یه رابطه میتونه آدم رو به خاک سیاه بشونه! جالب اینکه قرار گرفتن تو یه رابطه سالم، اتفاقا کم دردسرتر و راحت‌تر از یه رابطه آسیب‌زاست. اگه آدم با این دید جلو بره، تنهایی‌هاش هم قشنگ میشه. چون میدونه داره برای رفتن تو چه رابطه محترمانه‌ای صبر میکنه. می‌دونستین که صبر برای رسیدن به چیزهای جذاب، خودش هم باعث ترشح دوپامین مغز میشه!
